სუფრა მათთვის წმინდა ადგილია

 
კატარჟინა კზარნეცკა
11 თებერვალი 2009

პოლონური “მორალური შფოთვის კაბარე”-ს მსახიობს ვარშავის ერთ-ერთ ბარში შევხვდით. საქართველოზე სასაუბროდ უკეთესი ადგილი არ არსებობს - კატარჟინა პაკოსინსკა ამ ქვეყანაზე დიდი გატაცებით საუბრობს - ის საქართველოზე გადაღებულ ფილმში მონაწილეობს. ექვსნაწილიანი ფილმის ტრანსლიაცია 14 თებერვლიდან დაიწყება.

კატარჟინა აქ ხშირი სტუმარია. ვიდრე მაგიდას მიუჯდებოდა, გაუჩინარდა - სამზარეულოში ქალბატონი ზინა და მისი ქალიშვილები მოინახულა. აქ ქართულ ეროვნულ კერძებს ამზადებენ, რომლებიც შეიძლება ოდნავ, ”თქვენი გემოვნების” მიხედვით შეიცვალოს. ეს პატარა სამფლობელოა, სადაც მხოლოდ ხუთი მაგიდა და სპეციალური მაცივრები დგას, მაგრამ მასპინძელი თამარი აქ კერძებით გრაციოზულად მოძრაობს.
ბარში ”თბილისი” არამხოლოდ კარგად დანაყრდებით, ეს არის საქართველოს ფრაგმენტი ვარშავაში, კონტაქტებისა და ინფორმაციის გაცვლის ადგილი, რომელიც ლამის საელჩოზე აქტიურად მუშაობს.

- რა თქმა უნდა აქ ქართველები დადიან, მაგრამ დადიან ვარშაველებიც, რომლებსაც ეს ქვეყანა ჩემსავით, ძალიან უყვართ- ამბობს კატარჟინა - აქ თქვენ თავს, როგორც კავკასიაში ისე იგრძნობთ.

და არამხოლოდ კერძების არომატის გამო, არამედ თბილი, ოჯახური ატმოსფეროს გამოც, რომელიც აქ სუფევს. აქ ყველაფერს ლამაზად გიწყობენ - ამბობს პაკოსინსკა - სუფრა მათთვის წმინდა ადგილია.

არაფერი შეგვიკვეთავს, მაგრამ ჩაი და ხაჭაპური მოგვიტანეს - ეს ყველის ნამცხვარია. ქალბატონმა ზინამ გადაწყვიტა, რომ საუბარი ცარიელ სუფრასთან არ უნდა დაგვეწყო.

ძმარი და ფორთოხალი

კატარჟინამ ჩაი დაისხა და იმის მოყოლა დაიწყო, თუ როგორ მოხვდა პირველად საქართველოში, როგორც მოცეკვავე.

- ჩვენთან გაჭირვება და სიღარიბე იყო. თაროებზე მხოლოდ ძმრის ქილები იდგა. იქ კი ფორთოხლები, მანდარინები და ბანანები... და ცეკვა, რომლის დროსაც ყველა ქალი დედოფალს გავს.
დავბრუნდი და გადავწყვიტე ამ ქვეყნაზე უფრო მეტი გამეგო.
ხელოვნების სკოლაში საქართველოს თემას ვსწავლობდი და მჯეროდა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს ოცნება ამისრულდებოდა და ამ ქვეყნაში დავბრუნდებოდი.

ორი წლის წინ ის საქართველოში მართლაც დაბრუნდა და მას შემდეგ, თვეში ერთხელ ამ ქვეყნაში მოგზაურობს. მშობლები და კოლეგები კაბარედან გაოცებულები არიან. 5 წლის მაიასაც კი ესმის, რომ იგი ”თავის საქართველოში” მიემგზავრება ხოლმე. ერთადერთი რაც ბავშვს აინტერესებს, არსებობენ თუ არა იქ პრინცესები. ზაფხულამდე ვერ ვითმენ ხოლმე. კატარJინამ ამ ქვეყანაზე ყველაფერი იცის: ისტორია, სამზარეულო და ადათ წესები, მაგრამ მანამდე ყველაფერს ნელ-ნელა სწავლობდა.

”თავიდან ბევრ რაღაცაში ვერ ვერკვეოდი, რის გამოც ხშირად უხერხულ მდგომარეობაში ჩავვარდნილვარ. ძალიან მინდოდა თბილისში მეგობრებს კიტრით გავმასპინძლებოდი. დილით საუზმეს ვაკეთებდი, მაგრამ ქილა ვერაფრით გავხსენი. გავედი მეზობელთან. დილის რვის ნახევარი იყო. ახალგაღვიძებული კაცი წვერს იპარსავდა და სახეზე ქაფი ესვა, კარი გამიღო და ცოტა გაოცებული მიყურებდა: კიტრი გაგიხსნათ! კიტრი გაგიხსნათ!” - იცინის.

ახლა ასეთი რაღაცეები აღარ ხდება. ქართველები მას პატივს სცემენ. ერთხელ (ისევ სუფრასთან) მოვიფიქრეთ ჩემზე ფილმი გადაგვეღო, ანუ ადამიანზე, რომელმაც მათ კულტურაზე იმაზე მეტი იცის ვიდრე თავად ქართველებმა. ბოლოს გადავწყვიტეთ ეს ყოფილიყო ფილმი საქართველოზე. ფილმში ამ ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონებზე და ადამიანებზე მოგითხრობთ. ძლიერ, შემოქმედ ხალხზე, რომლებიც მართლაია დღეს უკვე სხვაგვარად ცხოვრობენ, მაგრამ კარგად ესმით რას ნიშნავს ”პატრიოტიზმი”.
ფილმის გადასაღებად ფული ჭირდებოდა. უნდოდა ფილმი ტელევიზიით გასულიყო. მას ბრძოლა მოუხდა, მაგრამ ბოლოს კონტრაქტი მაინც მიიღო.

ფილმის სახელწოდებაა ”ცეკვა საქართველოსთან,” მართალია თანხა საკმარისი არ იყო, თუმცა ამას ახლა მნიშვნელობა არ აქვს.
წვნიანი ხარჩო მოგვიტანეს, ცხვრის ხორცი ბრინჯით და სხვადასხვა სუნელებით და ყაურმა - ღორის ხორცი პამიდვრით. კატარJინა ფილმზე მუშაობის სამ თვიან პერიოდზე გვიყვება.
ეს ფოტო, 8 აგვისტოს ომის დაწყებიდან ერთ კვირაშია გადაღებული: ყვავილებიანი მინდორი, წვიმა, ქარისგან თმა აქვს აწეწილი.

იმ დღეებში მას საქართველოს დატოვება არ სურდა, მაგრამ საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ის თვითმფრინავის ბოლო რეისით სამშობლოში დააბრუნა. ერთ კვირაში უკან დაბრუნდა და ერთ დღეს მართლაც შეშინდა ”რუსები გადამცემს ჩემს საცხოვრებელ სახლთან ახლოს ბომბავდნენ და შუშაც ჩაიმსხვრა, აი მაშინ კი ნამდვილად შემეშინდა.”

ის ქართვეელების გადამღებ ჯგუფში ერთადერთი პოლონელი ქალი იყო. 6 სერიანი დოკუმენტური ფილმის ჩვენება პოლონეთის საზოგადოებრივ არხზე 14 თებერვლიდან დაიწყება. ფილმებში საქართველოს ხვადასხვა რეგიონები და ქვეყნის ისეთი ადგილებია ნაჩვენები, სადაც ადამიანები იშვიათად თუ ხვდებიან.

კატარჟინა ამბობს, რომ დასვენება მისთვის წარმოუდგენელია, რადგან პოლონეთში მუშაობა უზარმაზარი ძალისხმევას და რკინის დისციპლინას მოითხოვს. თან დედა ვარ, ამიტომ ყველაფერი 100 პროცენტით უნდა გავაკეთო. ”გერმანელივით ვცხოვრობ,” ამბობს ის და იცინის. მას სამი რამ ახასიათებს - ინგლისური იუმორი და ფანტაზია, ქართული ტრადიციულობა და გერმანული დისციპლინა.

პოლონური “მორალური შფოთვის კაბარე”-ს მსახიობი კატარჟინა კაპოსინსკა განათლებით ფილოლოგი და ჟურნალისტია. მარტში მისი დასი პოლონეთის 18 ქალაქსა და ლონდონში გასტროლებს აწყობს.

ორიგინალი