4 თებერვალი 2009
ამ თვის დასაწისში ანტისახელისუფლებო გამოსვლებმა მიხეილ სააკაშვილის ოპოზიციის ძალა თვალსაჩინო გახადა.მაგრამ პროდასვლელი პრეზიდენტი ქვეყნის უდიდეს ნაწილში პოპულარობას ინარჩუნებს.
ნინო ბურჯანაძე პარლამენტის ექს-სპიკერი გრძნობს, რომ მიუხედავად ყველაფრისა ცვლილებები უცილებელია. ერთ დროს პრეზიდენტის მოვალეობის დროებითი შემსრულებელის პარტიას ქუჩის საპროტესტო აქციებში მონაწილეობა არ მიუღია, მაგრამ ის დისტანცირდა საქართველოს ლიდერისგან. ევრონიუსისთვის მიცემულ ინტერვიუში მან დისტანცირების მიზეზები ახსნა.
ნ.ბ. ”რა თქმა უნდა, ჩვენმა ადმინისტრაციამ და პრეზიდენტმაც და ზოგადად ჩვენმა გუნდმა ბევრი კარგი რამ გააკეთა. ეჭვს გარეშეა, რომ ამ ოთხი წლის განმავლობაში ჩვენ უამრავი პოზიტიური რეფორმა ჩავტარეთ, გავაკეთეთ ბევრი ისეთი რამ, რაც ოთხი წლის წინ წარმოუდგენელი იო. ეს ეჭვს გარეშეა, მაგრამ ამავე დროს, ჩვენ შეცდომებიც დავუშვით, საკმაოდ სერიოზული შეცდომები: აუცილებელი იყო რევოლუციის დასრულება და აბსოლუტურად დარწმუნებული ვარ იმაში, რომ მართვის სტილი უნდა შეგვეცვალა, დემოკრატია უნდა განგვემტკიცებინა, ჩვენ ქვეყნის დემოკრატიული განვითარების გზა უნდა განგვემტკიცებინა, რადგან ეს ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. როგორ? მხარი უნდა დაგვეჭირა მედიის დამოუკიდებლობისთვის, მხარი უნდა დაგვეჭირა სასამართლოს დამოუკიდებლობისთვის, საჭირო იყო ქვენის დეცენტრალიზაცია, საჭირო იყო თვითმმართველობის განმტკიცება”.
ხუთი წლის წინ, ვარდების რევოლუციის დროს, რომელმაც სააკაშვილი ხელისუფლებაში მოიყვანა, ბურჯანაძე მას მხარში ედგა. მაგრამ ახლა მიაჩნია, რომ რევოლუციამ და მისმა ლიდერმა კურსს გადაუხვიეს და საქართველოს დემოკრატიისკენ მიმავალ გზაზე შემდეგი ნაბიჯის გადადგმა სჭირდება.
ნ.ბ. ” შეიძლება ითქვას, რომ დემოკრატიის ხარისხი ჩვენს ქვეანაში დამაკმაყოფილებელი არ არის. რა თქმა უნდა, საქართველო უფრო დემოკრატიულია ვიდრე სხვა ყოფილი საბჭოთა ქვენები, მაგრამ ჩემთვის პირადად და ბევრი ქართველისთვის ეს არ არის საუკეთესო მაგალითი. მე არ მინდა, რომ დემოკრატიის ხარისხი საქართველოში ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებს შევადარო, მე მინდა ჩემი ქვეყნის დემოკრატიის ხარისხი ბალტიისპირეთის ქვეყნებს ედრებოდეს, პოლონეთს, ჩეხეთის რესპუბლიკას და სხვა ქვეყნებისას, სადაც დემოკრატია საკმაოდ ძლიერია. მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ძლიერი ინსტიტუტები გქვქონდეს და არა მხოლოდ ლიდერები გვყავდეს ამ ქვეყანაში”.
სააკაშვილის პარტია მაისში, საპარლამენტო არჩევნებში ტრიუმფატორი იყო, რამაც კიდევ უფრო განამტკიცა მისი განცხადებები იმის თაობაზე, რომ მას ქვეყნის მასშტაბით დიდი მხარდაჭერა აქვს.ბურჯანაძეს მიაჩნია, რომ სააკაშვილისხისტი პოზიცია რუსეთისადმი მისი პოპულარობისათვის მნიშვნელოვანი ფაქტორია.
ნ.ბ. ”მოცემულ მომენტში ხალხი რუსეთის აგრესიის წინააღმდეგ გაერთიანდა და ბუნებრივია, რომ მაშინ, როდესაც რუსეთმა რეჟიმის შეცვლა მოინდომა, ადამიანები პრეზიდენტის გარშემო გაერთიანდნენ, რადგან რუსეთის გადასაწყვეტი არ არის, ვინ უნდა იყოს ჩვენი ქვეყნის პრეზიდენტი, ეს მხოლოდ ქართველების გადასწყვეტია, ვინ უნდა ილაპარაკოს საქართველოს მოსახლეობის სახელით. ეს არც რუსეთის საქმეა და არც ვინმე სხვის”.
აპრილში მოსკოვმა აფხაზეთთან და და სამხრეთ ოსეთთან შეთანხმებას მოაწერა ხელი. ამ შეთანხმებით რუსეთმა ორ სეპარატისტულ რეგიონთან კავშირები განამტკიცება. ამან ზაფხულის კონფლიქტის პრელუდიის როლი შეასრულა და ბურჯანაძეს მიაჩნია, რომ რუსეთმა საქართველო ხაფანგში შეიტყუა.
ნ.ბ. რუსეთმა მართლა შექმნა პროვოკაციული გარემო და ნათლად ჩანდა, რომ რუსეთი საქართველოს პროვოცირებას ცდილობდა. ეს უკვე აპრილში გამოჩნდა, როდესაც პრეზიდენტმა პუტინმა, იმჟამინდელმა პრეზიდენტმა, გამოსცა სპეციალური დოკუმენტი, რომელიც რუსეთის და სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის უშუალო ურთიერთობებს ეხებოდა. რა თქმა უნდა, ეს სრულიად უკანონო დოკუმენტი იყო. სრულიად ნათელი გახდა, რომ რუსეთი აფხაზეთში კრიზისის შექმნას ცდილობდა, საბედნიეროდ ჩვენ ამ კრიზისის აღკვეთა დროულად შევძელით. სრულიად ცხადი იყო, რომ როდესაც აგვისტოში კოკოითი ქართულ სოფლებს ესროდა, ისინი საქართველოს პროვოკაციაში ჩათრევას ცდილობდნენ, მათ ხაფანგი დაგვიგეს, მათ ამ ხაფანგში ჩვენი შეტყუება უნდოდათ. ჩემი წუხილი და ჩემი კრიტიკა სწორედ ამ საკითხებს ეფუძნება. ერთ-ერთი კითხვა, რომელიც პრეზიდენტს გავუგზავნე ასე ჟღერდა: ”იყო, თუ არა შესაძლებელი ამ ხიფათის თავიდან აცილება” იმ დროს, როდესაც ვიცოდით, რომ ეს ხაფანგია , მაგრამ პასუხი არ მიმიღია”.
მიუხედავად იმისა, რომ ბურჯანაძე მთავრობისადმი კრიტიკულადაა განწყობილი, ის ცდილობს ადეკვატურად შეაფასოს ის, რასაც ქართველები რუსეთის აგრესიას უწოდებენ.
ნ.ბ. ”რუსეთმა სუვერენულ ქვეყანაში ჯარი გამოაგზავნა, დაარღვია სუვერენული სახელმწიფოს საზღვრები. შელახა გაეროს წევრი ქვენის სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ რუსეთს ოსების დაცვა უნდოდა, თუ თავისი, როგორც სამშვიდობო ძალის ვალდებულებების პატივისცემა უნდოდა, მას გაეროსთვის უნდა მიემართა, მათ მოქმედების უფლება არ ჰქონდათ”.
სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის სუვერენიტეტს მხოლოდ ორმა ქვეყანამ, რუსეთმა და ნიკარაგუამ დაუჭირა მხარი. რას ფიქრობს ბურჯანაზე, როგორი პასუხი უნდა გაეცეს რუსეთის მიერ ამ ორი რეგიონის, როგორც ახალი ქვეყნების აღიარებას.
ნ.ბ. ”არა მგონია, რომ რუსეთის სრული იზოლაცია პოზიტიური რეზულტატის მომტანი იყოს და არ ვემხრობი რუსეთსა და დანარჩენ მსოფლიოს შორის ახალი რკინის ფარდის შექმნას. თუ გულახდილნი ვიქნებით, რა თქმა უნდა, ჩვენ ველოდით, რომ ბევრი ქვეყანა უფრო მტკიცე და შეუვალი იქნებოდა, რადგან ცხადი იყო, რომ რუსეთი დამნაშავეა, მან საქართველოს წინააღმდეგ აგრესია განახორციელა, მაგრამ, მეორეს მხრივ, მესმის, რომ რუსეთის სრული იზოლაცია, სასარგებლო არ იქნებოდა. მიმაჩნია, რომ მნიშვნელოვანია რუსეთის იძულება-მან უნდა შეასრულოს შეთანხმებები, რომლებსაც ხელი მოაწერა, მე სარკოზის შეთანხმებას ვგულისხმობ. ძალიან მნიშვნელოვანი იყო საერთაშორისო მოლაპრაკებებში რუსეთის მონაწილეობის უზრუნველოფა და იმის უზრუნველოფა, რომ მოლაპარაკებების დაბლოკვა ვერ მოეხერხებინათ ისე, როგორც ახლა, ჟენევაში გააკეთა. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება, შეიძლება... მინდა უფრო ოპტიმისტურად ვიყო განწობილი, იქნებ ქვეყნები, რომლებიც რუსეთთან ხისტი პოზიციის დაკავებას ერიდებიან, შეეცდებიან და რუსეთთან პოზიტიურ დამოკიდებულებას იმისთვის გამოიყენებენ, რომ მოლაპარაკებების მაგიდასთან დასვან და მათზე გავლენა რბილი ზემოქმედებით მოახდინონ.
ბურჯანაძე კონკრეტულ ნაბიჯებს დგამს, მან მემარჯვენე-ცენტრისული პარტია დააფუძნა და იმაზე მიანიშნებს, რომ შესაძლოა 2012 წელს საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღოს მონაწილეობა.
No comments:
Post a Comment