ნიკიტა რობერი
16 თებერვალი 2009
რუსეთი: ილია პოლიტკოვსკაი მოითხოვს, რომ შემდეგ პროცესზე მკვლელი და მკვლელობის დამკვეთი გაასამართლონ.
სამი თვის განმავლობაში ილია პოლიტკოვსკი მისი დედის, რუსი ჟურნალისტის, ანა პოლიტკოვსკაიას მკვლელობაში შეთქმულების მონაწილეთა სასამართლო პროცესს თვალს ადევნებს. განაჩენის გამოტანამდე რამდენიმე დღით ადრე ის იმედსა და ეჭვებს შორის ყოყმანობს.
რა განაჩენს ელოდებით?
სამართლიან განაჩენს. იმედი მაქვს, ასე მოხდება, თუმცა დარწმუნებულიც არ ვარ. ყველაფერს ნაფიცი მსაჯულების დამოუკიდებლობა განსაზღვრავს. თუ ნაფიცი მსაჯულები ზეწოლას განიცდიან, ეს სამართლიანი განაჩენი ვერ იქნება. დღემდე ჩვენ კმაყოფილები ვიყავით. ადვოკატები ამბობენ, რომ რუსეთში ნანახი პროცესებიდან ეს ყველაზე დემოკრატიული პროცესი იყო. არჩევანი ზემოთ გააკეთდა: ხელისუფლებამ იცოდა, რომ სხდომებს თვალს პრესა მიადევნებდა.
თქვენი აზრით, ეჭვმიტანილები დამნაშავეები არიან? თუ უბრალოდ განტევების ვაცის როლს ასრულებენ?
მე არ ვიცი, ისინი დამნაშავეები არიან თუ არა. ეს ნაფიც მსაჯულთა ჟიურის გადასაწყვეტია, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ საქმეში ყველა ჩართული იყო. მაგალითად ძმები მაჰმუდოვები (ჯაბრაილი და იბრაჰიმი ეჭვმიტანილები არიან, რომ ჟურნალისტს სახლამდე გაყვნენ). ისინი მკვლელები არ არიან, მაგრამ დამტკიცებულია, რომ ადგილზე იყვნენ. იმდენი იცოდნენ თუ არა რომ მკვლელობაში მონაწილობდნენ? მსხვერპლის იდენტურობა დადგენილი ჰქონდათ თუ არა?..
შიშობთ თუ არა, რომ ხელისუფლება განაჩენით ისარგებლებს და საქმეს დახურავს?
დიახ. ასეთი რამ შესაძლებელია, როდესაც ვიცით თუ როგორ მოქმედებს ჩვენი სახელმწიფო... ჩვენთვის პროცესი არ სრულდება, რადგან მან მკვლელობის გარემოებების მხოლოდ ნაწილი წარმოაჩინა. გამოძიება სრულყოფილად არ მიმდინარეობს. მთავარი წინ გველოდება. მე მეორე და უკანასკნელი სასამართლო პროცესი მსურს, სადაც დამნაშავეთა შორის ორგანიზატორებიც, მკვლელიც და დამკვეთიც იქნებიან. ჩვენ არ ვიცით ვინ არიან ისინი და რა იყო დანაშაულის მოტივი.
მას შემდეგ, რაც ახლახანს ადამიანის უფლებათა და დამცველი და ”ნოვაია გაზეტას” ჟურნალისტი მოკლეს, პრეზიდენტი მედვედევი ”ნოვაია გაზეტას” მთავარ რედაქტორს შეხვდა.
განა ეს პოზიტიური ნიშანია?
მინდა მჯეროდეს, რომ მედვედევმა ეს გულწრფელად გააკეთა. ვლადიმერ პუტინის პირობებში ასეთი შეხვედრა შეუძლებელი იქნებოდა. მე დედაჩემის მკვლელობაზე მისი რეაქცია მახსენდება (ხანგრძლივი პაუზა, შემდეგ თავისი მუშაობის შედეგები შეაფასა). მედვედევის დროს ადამიანები თავს ლიბერალებად გრძნობენ, სხვაობა სახეზეა. იმედი მაქვს, რომ ეს შეხვედრა, მხოლოდ გარეგნული ეფექტისთვის არ იყო...
გჯერათ თუ არა, რომ კრემლის წარმომადგენლები ბოლოს და ბოლოს დედათქვენის მუშაობის მნიშვნელობას შეაფასებენ?
დედაჩემის მეგობრებმა მითხრეს, რომ ერთ დღეს ის ნაციონალურ გმირად წარმოჩინდება. ჩემთვის ამ ოფიციალურ ცნობას არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს. რადგან პირველ რიგში ის ჩემთვის დედა იყო. მე და ჩემი და უკანასკნელები ვიყავით ვისაც იგი ელაპარაკა. ვიდრე სახლში დაბრუნდებოდა, მაღაზიის სალაროდან დაგვიძახა (”მე ყველაფერი ვიყიდე, სახლში ვბრუნდები და როცა მოიცლით გამოიარეოთო”). იმ დღეს მე ჟურნალისტი არ დამიკარგავს, დედა დავკარგე.
ორიგინალი
No comments:
Post a Comment