რენე ბეკმანი
23 მარტი 2009
2008 წლის 15 დეკემბრით დათარიღებულ მოხსენებაში, რომლის ასლიც “ნუოველ ობსერვატორ”-მა მოიპოვა, ევროკავშირი ისრაელის ხელისუფლებას “აღმოსავლეთ იერუსალიმის უკანონო ანექსიის გაგრძელების მიზნით” კოლონიზაციის გაფართოებაში, შემოვლითი გზების დაგეგმვაში, გამყოფი კედლის მშენებლობის გაგრძელებაში, ცხოვრების სპეციალური რეჟიმის შემოღებასა და პალესტინელების გასახლებაში ადანაშაულებს.
ეს 20 გვერდიანი მოხსენება, რომელსაც ათასგვარი ნახაზები ერთვის თან, იერუსალიმში დიდი ბრიტანეთის გენერალური კონსულის ინიციატივით და პალესტინის ხელისუფლების სარეზიდენციო ქალაქ რამალაში ევროკავშირის ქვეყნების გენკონსულებისა და მათი წარმომადგენლების მონაწილეობით შეიქმნა.
აღმოსავლეთ იერუსალიმის მდინარე იორდანის დასავლეთ სანაპიროდან გამოყოფის მცდელობა
მოხსენებაში აღნიშნულია, რომ ევროკავშირის პოლიტიკა იერუსალიმის საკითხთან დაკავშირებით გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 242-ე რეზოლუციას, ანუ “ძალით ტერიტორიების მითვისების მიუღებლობას” ეყრდნობა. დოკუმენტში ხაზგასმულია, რომ ისრაელის მიერ ნაკისრი ვალდებულებებისა, ანაპოლისში დამტკიცებული საგზაო რუკისა და საერთაშორისო საზოგადოების უარყოფითი დამოკიდებულების მიუხედავად, “აღმოსავლეთ იერუსალიმში და მის ირგვლივ დასახლებების მშენებლობა დიდი ტემპით გრძელდება”. “საერთო ჯამში, პალესტინის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე განთავსებული 470 000 კოლონისტიდან, 190 000 (დაახლოებით 40%) აღმოსავლეთ იერუსალიმში, 96 000 კი იერუსალიმის ირგვლივ განლაგებულ დასახლებებში ცხოვრობს, რომელთაგან უმრავლესობა დიდ კოლონიურ საცხოვრებელ ბლოკებშია თავმოყრილი, მაგალითად, ჟივა-ზეევში, ეთზიონში და მაჰალ-ადუმიმში,” ნათქვამია მოხსენებაში. ძველი ქალაქის ტერიტორიასა და იერუსალიმის ირგვლივ კოლონიზაციის გაფართოება, დაგეგმილი მშენებლობებისა და უკვე არსებული ძირითადი საცხოვრებელი ბლოკების განვითარება, ერთიანი იერუსალიმისა და მდინარე იორდანის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარე საცხოვრებელი დასახლებების ერთმანეთისაგან გამოყოფას ისახავს მიზნად.
გამყოფი ზღუდეები ისრაელის სახელმწიფოს მომავალი საზღვრებია?
მოხსენების თანახმად, ისრაელის სახელმწიფოს მიერ დაგეგმილი და აგებული ინფრასტრუქტურა, აგრეთვე გამყოფი კედლების მშენებლობის გაგძელება, მოლაპარაკებებისთვის საფუძვლის გამოცლას უწყობს ხელს. გამყოფი ზღუდეების მონახაზის 86%, აღმოსავლეთ იერუსალიმის ჩათვლით, 1949 წლის სამშვიდობო ხაზის (მწვანე ზოლი) შიგნით, მდინარე იორდანის დასავლეთ სანაპიროზეა განლაგებული, ამტკიცებს მოხსენების ავტორი. “წინაღობები მწვანე ზოლს შორდება, რომ 80 დასახლება შემოფარგლოს, რომელთაგან თორმეტი “ისრაელის კედლის მხრიდან” აღმოსავლეთ იერუსალიმშია განლაგებული, სადაც 385 000 ისრაელელი კოლონისტი ცხოვრობს. რთული არ არის პალესტინელთა გაგება, რომელთაც ეშინიათ გამყოფ კედელში მომავალი ისრაელის სახელმწიფოს საზღვრის ხაზი იხილონ”. 285 000 პალესტინელი, რომელიც დღეს აგებულ კედელსა და მწვანე ხაზს შორის ცხოვრობს, იორდანის დასავლეთ სანაპიროს მოწყვეტილია და მათთვის ცხოვრების უფლებაზე მოწმობების გაცემა და ხაზის გადაკვეთის რეჟიმიც გართულებულია. ეს შეზღუდვები, უკანონოდ ჩამორთმეული მიწები პალესტინელთა ყოველდღიურ ცხოვრებას ართულებს, მათი მხრიდან წინააღმდეგობის ზრდას იწვევს და ექსტრემიზმს კვებავს, წერენ ევროპელი დიპლომატები.
ისრაელის შემდგარი ფაქტის პოლიტიკა მშვიდობის პროცესის წინსვლას ასუსტებს
ისრაელის პოლიტიკის მიერ პროვოცირებულ რისხვას დაუმატეთ იერუსალიმში პალესტინელების სახლების ნგრევა (2004 წლიდან 400 სახლი), ცხოვრების უფლებებთან დაკავშირებული ნორმების სიმკაცრე, პალესტინელთა ინსტიტუციების დახურვა, ისრაელელთა მიერ პალესტინელი ქრისტიანებისა და მუსულმანების რელიგიური თავისუფლებების შეზღუდვა. ამ მოხსენების მიხედვით შემდგარი ფაქტის პოლიტიკის პრაქტიკა ძირს უთხრის პალესტინის ხელმძღვანელობის ნდობას და პალესტინელების მხრიდან ისრაელ-პალესტინის სამშვიდობო მოლაპარაკებებისადმი საერთო სახალხო თანადგომას ასუსტებს.
კონფიდენციალობისთვის განწირული “საბაზო მოცემულობა”
ევროკავშირის ზოგიერთი წევრი ქვეყანა, მათ შორის საფრანგეთი, გაერთიანებული სამეფო და ესპანეთი სულაც არ არიან ამ მოხსენების დღის სინათლეზე გამოტანის წინააღმდეგი სულაც არ არიან, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანს ჰილარი კლინტონს იერუსალიმში ვიზიტის დროს ისრაელის ხელმძღვანელობის თანდასწრებით, კოლონიზაციისა და აღმოსავლეთ იერუსალიმში სახლების დანგრევასთან დაკავშირებით საკმაოდ კრიტიკული გამოსვლა ჰქონდა. პირებმა, რომლებიც მოხსენებას გაეცნენ, გაგვანდეს, რომ ისინი ამ ფაქტებს 2003 წელს “კვარტეტის” (ამერიკის შეერთებული შტატები, გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია, ევროკავშირი და რუსეთი) მიერ მიღებულ საგზაო რუკასთან ერთად ძვირფას “საბაზო მოცემულობად” განხილავენ. პრობლემებისთვის თვალის დევნებისა და ბრიუსელში ისრაელ-პალესტინის საქმესთან დაკავშირებით ევროკავშირის პოლიტიკის ჩამოყალიბებისთვის, კანსენსუსიდან გამომდინარე ეს მოხსენება, როგორც ჩანს კონფიდენციალობისთვის არის განწირული.
2005 წელს იმავე ტონალობაში, იმავე ადამიანების მიერ გაკეთებული მოხსენება, რამდენიმე ქვეყნის, მათ შორის იტალიისა და ჰავიერ სოლანას თანხმობით, თაროზე შემოიდო.
No comments:
Post a Comment